Chcesz zjeść z kimś beczkę soli? Wyjedźcie razem na rodzinne wakacje!

600 kilometrów przed nami.
Za 600 kilometrów odbędzie się test. Rodzinne wakacje to zawsze test – cierpliwości, empatii, kreatywności, spokoju i beztroski.

Rodzinne wakacje w Wieliczce. Kto wpadł na ten pomysł?

Ja.

Oto, co znaczy zestawienie ,,rodzinne wakacje” i ,,zjeść z kimś beczkę soli”

1.

Trasa Gdańsk-Wieliczka to 600 km. A to znaczy, że nie książkowe ,, 5 godzin i 44 minuty”, ale znacznie dłużej. Trzy osoby w aucie, gdy kierowcą jest tylko jedna osoba, a kolejna ma 6 lat- to kilka postojów na trasie. To przerwa na papierosa, przerwa na siku, przerwa na ,,chcę mamo pochodzić”, przerwa na kawę na stacji (to akurat mój pomysł). To korki (bo piątek) i jeszcze raz korki, bo podczas tych 600 km różne rzeczy się przytrafiały innym kierowcom, co nam kazało stać i czekać. I się irytować.

Taka trasa uczy empatii. Wiecie, co mam na myśli? 🙂

Rodzinne wakacji to nie przelewki. To ciężka logistyczna praca. Dotarliśmy do Wieliczki po północy. Zmęczeni bardzo. Wymięci i pokręceni. A tam czekały na nas…

2.

Łóżka w Hotel Grand Sal**** .

To jest to uczucie, gdy na przykład jesteś bardzo głodna, a widzisz, jak kelner już niesie Twoje danie.

To lekkie podekscytowanie połączone z uczuciem ulgi czuliśmy, gdy dostaliśmy kartę do naszego pokoju – numer 109. Przypominam – jest po północy. A my, zamiast grzecznie kłaść się spać, włączamy telewizor (bo w domu nie mamy. Przecież to naturalne, że pierwsze, co człowiek robi, to sięga po pilota i wciska ,,jedyneczkę”) i zastanawiamy się, co lepsze – festiwal, na którym śpiewa Thomas Anders czy może film ,,nie dla dzieci” o niespełnionej miłości. (To są te trudne decyzje, które kształtują relacje.)

Leci Anders i woda do wanny. Ktoś rozumny w końcu zdecydował, że na Boga trzeba iść spać. I to nie byłam ja.

3.

7:00. Co robi matka na wakacjach? Wstaje przed budzikiem, bez powodu.

Wrzucam wtedy na Instastories zdjęcie z pytaniem – budzić ich czy nie?

Filmiki umieściłam w wyróżnionej relacji, możecie zobaczyć klikając TUTAJ.

4.

Chciałam tu publicznie wyznać, że uwielbiam śniadania w hotelach. Te kawki z automatu, małe bułeczki, masełko, jajka w majonezie i naleśniki w podgrzewanych naczyniach. To jest taki symbol beztroskich rodzinnych wakacji – szczególnie, gdy nie Ty dziś zmywasz po śniadaniu.

A po śniadaniu zrobiliśmy ,,samowolkę”. Zabraliśmy nasze kawy przed hotel. Tam, gdzie jest fontanna. Rozłożyliśmy się na leżakach, patrzyliśmy na piękny park Św. Kingi i mówiliśmy całkiem na głos, że tu jest naprawdę pięknie. Bo jest. I że dopiero czujemy, że zaczynają się nasze wakacje.

5.

Boże, co to jest Tężnia Solankowa? Z czym to się je. Dziecko pyta, ale co odpowiedzieć?

To, co ważne, możesz doczytać TUTAJ. Ważne jest to, że to bardzo ZDROWA rozrywka, a poza tym… ciekawa!

I to jest dobry punkt, by porozmawiać o tym, czy rodzinne wakacje to faktycznie okazja, by zjeść z kimś beczkę soli. Jest!

Jedna wizyta w Tężni Solankowej i już wiesz, że na jednej beczce się nie skończy, szczególnie, gdy jesteś tam z dzieckiem, które natychmiast ma odruch lizania się po łapkach i ramionach, by przetestować raz po raz, ile soli osiadło na skórze. Bo sól, kapiąca i ,,latająca” w powietrzu, osiada na skórze, na okularach, na telefonie, na włosach.  I skora aż lśni od tej soli, błyszczy w słońcu.

A tak między nami, to bardzo, ale to bardzo zaskoczyło mnie, jak bardzo mi się tam spodobało. Świetna konstrukcja, taras widokowy, ławeczki do odpoczynku i niespieszny klimat.

6.

 

Wieliczka to małe miasteczko. Wszystkie ważne miejsca są położone bardzo blisko siebie. Ba! Widzimy je z hotelowego okna! Bez mapy, bez stresu, bez ciśnienia – idziemy dalej.

Kopalnia Soli ,,Wieliczka” to cel nie tylko wycieczek szkolnych w 1996 roku. To wakacyjny cel – rodzinny! Widzisz to dopiero przy kopalni, pod kasami. Tłok mili państwo. I tu jest kolejna próba dla rodzinnych relacji. Po pierwsze – nie zgubić siebie nawzajem. Po drugie – nie zgubić celu. Po trzecie – dobrze wybrać trasę zwiedzania.

7.

Nie muszę chyba dodawać, że to były nasze pierwsze rodzinne wakacje w takim gronie. Od razu pomyślałam, że Wieliczka to idealny pomysł. Jak inaczej przetestujesz siłę miłości, jak w nie ekstremalnie zasolonych warunkach, daleko od domu i jeszcze setki metrów pod ziemią?

No właśnie. Same widzicie, że idealna destynacja.

I już robi się romantycznie. I już schodzicie drewnianymi schodami w dół. Robi się ciemno, ciasno, trochę strasznie, ekscytująco. Idealna sceneria do romansownych klimatów.

Już by się chciało iść za rękę, a tu…

8.

Odkrywamy Solilandię.

Dokładnie tak. Razem z dziesięcioma innymi rodzinami i ich dziećmi poszliśmy odkrywać Solilandię. Romantyczny nastrój został zakrzyczany przez ,,maaamoooo PAAATRZ!” albo ,,łłłaaaaaaałłł!”. Ile emocji jest w tych małych ciałkach!

Okazało się, że nie będzie okazji do ,,romantycznie zgubmy się przewodnikowi i powoli szlajajmy się pod ziemią chłonąc sól i miłość”. Tu była grywalizacja. Tu była gra terenowa. Tu dzieci dostały zagadki. Była akcja, dopracowany scenariusz, aktorzy.  Była tajemnica i drobne przestępstwo nawet było. Był Soliludek, tajemniczy Skarbnik, smok i solizaki.

O panie!

Ina była zachwycona. Jak sama powiedziała – podekscytowana!

A ja? Tak mi się udzielił klimat krainy Solilandii, taką miałam wakacyjną głupawkę, że do końca dnia mówiłam do mojej Solicórki, że jak nie umyje solirąk po skorzystaniu z soliłazienki to dostanie solilanie.  I jak zaraz nie napiję się solikawy to będę soliwkurzona.

Mnie bawi. 🙂

I gdyby ktoś z Was chciał mnie podejść i dowiedzieć się, jak uważnie słuchałam przewodniczki (jak to mówi Ina: pani przewodniczącej) zadając mi pytanie, w którym roku wyjechał z kopalni ostatni koń (bo w kopani pracowały też konie), odpowiem z uniesioną głowa, że w 2002 roku.

Ha!

 

9.

Winda w kopalni pokonuje 4 metry na sekundę.

To jest tak doskonała okazja do tego, by pielęgnować rodzinną bliskość. Małe te windy, klimatyczne. Takie… kopalniane.

I może nawet by nam się udało z P. zamienić kilka ciepłych słów, ale zdecydowanie bardziej chciało nam się rozmawiać z innymi o tym, jak było fajnie i jak niefajnie było w 1996 roku, a jak fajnie było teraz i że super, że przyjechaliśmy tutaj z dziećmi.

10.

Bardzo, bardzo się cieszę, że w takich miejscach, jak Kopalnia Soli w Wieliczce, dostrzega się dzieci.

Wiecie dlaczego?

Bo chcę zafundować mojej Córce kolorowe wspomnienia z dzieciństwa. Nasi Rodzice też chcieli, ale zabierając nas do Wieliczki w 1996 roku, narazili nas na napromieniowanie nudą. Taka prawda. Wtedy nikt o dzieciach nie myślał. W knajpach nikt nie dawał kolorowanek na przystawkę, nie było specjalnych tras turystycznych dedykowanych dzieciom.

Więc nie pamiętam NIC z rodzinnych wakacji 1996.

Ale wierzę, że moja Solicórka zapamięta to, że Soliludek zeżarł im solizaki i że była afera na całe solne królestwo.

A ja? Byłam zachwycona. Zresztą, chyba widać różnicę? 🙂

Czy polecam rodzinne wakacje w Wieliczce?

Tak!

Wszyscy potrzebujemy wakacji w Wieliczce. Potrzebujemy zielonej trawy i spacerów po parkowych alejkach. Potrzebujemy zrobić 100 wdechów w Tężni Solankowej. Potrzebujemy zatrzymać się na kwadrans i karmić owsianymi ciastkami leniwe kaczki. Potrzebujemy dowiedzieć się, jak było kiedyś. Zdziwić się, że tak kiedyś pracowano.

Polizać słoną ścianę i szukać grudki soli, którą można będzie ukradkiem zwinąć na pamiątkę.

No i niektórzy potrzebują zjeść obiad i wypić kompot 125 metrów pod ziemią. 🙂

Na przykład my. Potrzebowaliśmy tego wszystkiego. Spędziliśmy tam spokojne (choć pełne przygód) dwa dni, ale wiem, że chętnie zostalibyśmy dłużej.

9 komentarzy

  1. Hej. Uwielbiam Cię czytać. Piszę, bo nie wolno karmić kaczek ciastkami. Tylko ziarnami, kaszą, ewentualnie jakimiś gotowanymi warzywami bez soli. Ale też tylko i wyłącznie zimą, kiedy całe jezioro/staw są zamarznięte. Muszą same sobie szukać jedzenia. A ciastka, chleb i przetworzone rzeczy bardzo, ale to bardzo im szkodzą. Przy różnych obiektach wodnych, są informacje o tym.

  2. Wakacje to czas, w którym zdjęcia z Instagrama są prawie rzeczywiste 🙂 bardzo miło się czytało. Aż chce się mężowi szepnąć: zabierzesz nas tam??? 🙂

  3. To naprawde mily wpis, zwlaszcza ze jestem z Wieliczki, a od niedawna jestem przewodniczka w Kopalni Soli 🙂 Podobnie jak Ty jestem ogromna fanka parku sw. Kingi – czesto zagladam tam po pracy.
    Super recenzja, super wybor jesli chodzi o solilandie, przy dziecku nie mogliscie wybrac lepiej!
    Mam tylko jedno male ALE – w 2002 roku ostatni kon wyjechal na powierzchnie, a nie zjechal do kopalni 🙂

  4. Nigdy nie sądziłam, że może to być takie ciekawe miejsce. Chyba muszę je dodać do mojej mapy zwiedzania. Wstyd się przyznać ale jeszcze w Wieliczce nie byłam. Dodawanie przedrostka “soli” do każdego wyrazu, jest genialne🙉

  5. Nie masz swoich pomysłów, tylko “jak nie pracować za darmo” po Kędzierskiej, “jak schudnąć” po flowmamie i Wieliczka po Baśce? Rozumiem, że zasponsorowali wam wyjazd z konkubentem do wypasionego hotelu, ale dwa pozostałe tematy?

    1. buhahahhhahahaaahhhahahaha najlepszy komentarz ever, dzięki, zrobilas mi dzien.
      Oj, chyba nie przeczytałaś posta Kasi. A może przeczytałaś, tylko nie ze zrozumieniem? 😀

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *